Kafası karışık bir anne kime ilham verebilir?

Depresyondakilere! Özellikle de benim hikayemdeki gibilere: Hamile&depresyonda olanlara!

O kadar kafam karışık ki, bir yandan bebek arabası sipariş verecek kadar hakim ve istekliyim diğer yandan belki de en iyisi bir gece ansızın düşüp gitmesidir diyorum. İçimde yeni yeni oluşan bir annecik var ya da izin versem var olacak ama etrafımdaki yoğun pembeli mutlu anneler buna izin vermiyor. Benim içimdeki zavallı annecik kendini onlarla kıyaslamadan duramıyor, sonra da kendini suçlu, mutsuz ve asla mutluluğu hak etmeyen biri olarak görüyor.

Biraz hızlanayım, yoksa bende laf çok, bıkarsınız bu yazı bitmez:

Etraf çılgın Instagram hesaplarıyla dolu. Orada herkes mutlu! Hamileliğimin 8. haftasında sürekli bulantı, açlık, zaman zaman kusma ve bitmeyen yorgunlukla uğraşırken ve sürekli çişe kalkarken gözüm hep Instagram’da. Geceleri evdeki hayvancıklar bile derin uykudayken, eşim mis gibi uyuklarken ben zombiyim. Neden? Çünkü içimde tam 10 mm. boyunda bir şey var! Allahım 10 cm olunca neler edecek acaba bana?

Ben bu fikre alışamadım dostlar, açık konuşayım. Öncelikle onu söyleyeyim yani, ne biçim anne bu bee diyerek blogdan kaçacaksanız an bu andır. Günah benden gitti.

Kafam nelerde karışıyor?

  • İçimde allahın lütfu bir mucize taşıyormuşum gibi hissetmiyorum. Daha çok, küçük bir E.T benim kanımı emecekmiş gibi, kendini büyütüp beni aç bırakacakmış gibi hissediyorum… Sonra bir an şefkat doluyorum, sonra acıkınca geçiyor o his. Bir yandan bebeğim de aç kalacak benimle beraber diye üzülüyorum bir yandan ona bir şey olmayacağını, onun her şartta benim depolarımı boşaltmaya programlı olduğunu öğreniyorum…Bir yandan yıllardır istediğim bir şeydi hamile olmak ama bir yandan da bunca hormon bana fazlaymış, kaldıramıyorum galiba diyorum. Sonra da kaldıramadığım için vicdan azabı duyuyorum.
  • Kocama öyle böyle değil, bay aşığım ama sürekli birbirimize giriyoruz, evde huzurumuz kalmadı. Neden mi? Çünkü çok çok açım. Kuru kraker bile bazen kötü kokuyor ve yiyemiyorum. Açken ben ben değilim ve bu durum daha 4-5 hafta daha sürebilir. O ne derse desin sanki bana ne kadar beceriksiz ve kendine bakmaktan aciz bir anne olduğumu/olacağımı ima ediyormuş gibi geliyor. Üstelik ohh ‘seviştik ve gerisi boş’ gerçeğini idrak etmek zor geliyor. NASIL HİSSETMEZ BENİM AÇLIĞIMI?!?!
  • Aylardır süren ve içimde sönmemiş depresyonumla, ilaç kullanırken hamile kaldım, ve hemen ilacı bıraktım. O günden beri mutsuzluktan ölüyorum. Psikiyatrım da kadın doğumcum da, güneşe bak, için açılsın, meditasyon yap dese de ben morfin alıp uyumak istiyorum… Sadece kimyasal olarak değil, ruhen de ihtiyacım var desteğe. Ayda 1-2 gidiyorum doktoruma, ama ne kadar bencil ve kafası karışık bir anne olduğumu anlatmaya cesaret bulabilecek miyim bir dahaki gidişimde bilmiyorum.
  • Aylardır depresyonumla, aile trajedilerimle uğraşan kocam HİÇBİR İMADA BULUNMASA DA, sanki bana ‘sen depresif, karanlık bir anne olacaksın, senden çocuk yaptığıma çok pişmanım,’ diyor. O yüzden bu düşünceler beynimi yerken o da tutup bir aksi laf ettiğinde kendimi öldürüp GERÇEK TRAJİK ANNE olmak istiyorum.

İşte, önümüzdeki bütün aylar boyunca dinleyeceğiniz kafası karışık hamile arkadaşınızın özeti budur.

Reklamlar

One Comment Kendi yorumunu ekle

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

w

Connecting to %s