Hamburg’da 1. ay

”Ne Hamburgmuş arkadaş! Anlata anlaya bitiremedin Zennu!” demeyin zira hiç anlatmadım bugüne kadar. Az evvel, nasıl taşındığımızı anlatan yazıyı yazdım. Sonra taze taze buna geçtim ki zihnimde canlananlar soğumadam yazayım. Bugün, Hamburg’a taşınalı 1 ay 1 hafta oldu. Bu 1 ayda gözüme dokunanlar: Bu sürede Ela ile girebileceğim ortam arayışlarımda Kindermusik denen anneli bebeli danslı…

Merhaba Hamburg!

Bu yazıyı yazmak için çok bekledim. Önce eşimin kontratı imzalamasını, sonra ev bulmayı, sonra taşınmayı ve son olarak da Ela’nın uyumasını bekledim. Bugün, Hamburg’a geleli 1 ayı geçti bile. (Hoş ben yine ayın yarısında İstanbul’daydım ama olsun.) … Bu yola niyet ettikten sonra, eşimin iş imkanı ile gitmek daha mantıklı olandı. Ben bebekle bir süre…

Anneliğimin 6. ayı 

Günaydınn! Şak, şak, şak! Hanimiş benim küçük farem? Gel, sarılalım! Anneliğimin 6. ayında yanımda serpilip büyüyen bir bebe, sabahları böyle bir günaydınlaşma hali var 🙂 Günaydınlaşırken bana doğru yuvarlanıp boynuma sokulan bir bebe ❤️. Deliriyorum! Bu ay, artık kendimi hiç yalnız hissetmiyorum. Markete de gitsem, sahile de insem devamlı sohbet edebileceğim biri var yanımda.

Kara kuru düş 

Rüyamda bir aqua parkın tanıtımındayım. Büyük bir avm içinde, oracıkta gözümüzün önünde inşaa ediyorlar hemencik. Bebekleri valizleri dolaba bırakır gibi bırakıyor. Orası net değil. Elimize bir de vestiyer fişi veriyorlar, dönüşte bebeği onunla alıcaz… koşa koşa biniyorum rafting botu gibi şeye. Dev avm’nin orta yerinde havalara uçup suları sıçratıp iniyorum aletten. Oraya kadar neşeli olan…

İyi ki doğdum!

  Bugün, 27 Mart 2017. Bugün benim 28. doğum günüm. İyi ki doğmuşum! Doğumumdan kısa bir süre sonra konuştum, yürüdüm. Birkaç yıl sonra arkadaşlarım oldu. Sonra kendi kendime okumayı öğrendiğimde 5 yaşımda yoktum. Annem ve babamdan uzak ama çok güvenli kollarda geçti birkaç yılım. Sonra koca İstanbul’a geri döndüm. Halkoyunları oynadım, arkadaşlarımla sinemaya gittim. Tuhaf…

Anneliğimin 4. ayı

Bu ay, Ela’ya bir teşekkür borcum var. Canım kuzum, can kızım. bizimle beraber oradan oraya sürüklenip defalarca uçağa binip, her hafta başka otelde kalıp yine de huzurundan  bir şey kaybetmediğin için teşekkür ederim. İnan ki babanla ben bile yorgun düştük, sen gık demedin. Bize sokuldun, avunuverdin. ❤ Bu ay anneliğe dair kafa yormaktan çok Almanya’ya…

Anneliğimin 2. ayı

Evde bir bebek olalı, içimden insan çıkalı 1 ay olmuş, bitmiş bile. Bu sürede 19 gün emmeyen Ela emmiş, eve bir miktar huzur gelmiş. Ama gaz da hiç beklemeden ortaya çıkmış. Bu havalar hep dün gece bebek gazsız uyudu diye 🙂 Evde bir bebek olunca, insan ‘oha ya ben bu konuda hiçbir şey bilmiyorum!’ hissini…

Anneliğimin 1. ayı

İlk ayı bile kendi içinde bölmek gerek bence. İlk 15 gün, eve gelen bebeğin sarhoşluğu, eğer ilk günden gazlı bir bebek değilse kafa rahatlığı, bol uyku demek. Biz şanslıydık, Ela 38+1’de doğdu, böylece tahmini doğum tarihine 2 hafta vardı. Bebelerin gelişim ve büyüme atakları “beklenen doğum tarihine” göre oluyor, o yüzden Ela doğduğunda, olaylı gecelere…

Anneliğimin 5. ayı

Bu ay, gelecek kaygılarım arttı. Bu bebe bir yandan büyürken bir yandan da elim ekmek tutsun ki hiç sırtı yere gelmesin diyorum. Kafam sürekli işlere gidiyor. Hayır hiç sıkılmadım. Bütün gün sahilde yürüyüş yapıp Ela’yla ilgilenmek, arada eş dostla buluşmak çok güzel. Biraz yorucu da olsa tatil gibi. Özellikle gündüzler şahane. Ama kafam sürekli beni…

Anneliğimin 3. ayı

Bu ay son dönemeç ayı. Bu ay, Ela’nın anne karnından dış dünyaya geçişini yavaş yavaş tamamladığı ay. Odadaki cisimleri, tavandaki avizeyi dakikalarca incelediği, güldüğü, kıkırdadığı, minicik bir insan olarak daha da çok hayatımıza işlediği ay. Doğduğu zamanki Çengelköy salatalığı çıtırlığından hafifi bir kavun yavrusuna geçtiği, sulandığı ay. Ben bu ay artık sık sık Ela ile…