Anneliğimin 12. ayı

Türkiye seyahatinden dönüş. Ela ile yeniden çekirdek aile ortamına giriş ve anneliğimin 1. yılını bitirmeye hazırlanma. Anneliğimin 12. ayı, nerdeyse en hızlı geçen ay oldu. Ha eve döndük, ha yerleştik derken doğum günü geldi çattı. Sağ olsunlar burada çok güzel insanlar tanıdık. Türk ve Alman çok tatlı arkadaşlarımız ve komşularımız oldu. Doğum günü zamanı herkes…

Anneliğimin 10. ayı

Parklar, çakıl taşları, yapraklar… Anneliğimin 10. ayı parklarda geçmiş. Bu yazıyı aylar sonra yazıyorum o yüzden geri dönüp albümüme baktım, neler yapmışım diye. Özeti parklarmış. Ağustos’a denki geliyordu o günler. Hamburg’un havasının mis gibi olduğu, parklardan eve girmediğimiz o günlerde anneliğime dair de yeni şeyler keşfediyordum. Mesela, üşenmeden evden çıkabiliyordum. Eskiden olsa, hem Türkiye’de hava…

Anneliğimin 11. ayı

Son aylara göre en zorlandığım aydan merhaba! Evimde değilim, sürekli seyahat halindeyim. Türkiye içinde sayamadığım çok kez uçağa bindim, şehir, ilçe, kaza demeden gezdim. Tek miyim? Hayır! Ela balım da yanımdaydı, oto koltuğu, bebek arabası, benim valizim ve Ela’nın valizi (ne hata be! bir daha AS-LA! Tek valize sığmaktan başka bir şey mümkün değil!) ile…

Anneliğimin 9. ayı

9 ay. Ela bu dünyada minicik bir hücreden buralara geleli 18 ay bitti. Ben hamileliğimi 5. haftasında öğrendiğime göre, benim anneliğimin de aslında 16. ayı bitti. (Buradan MHP’nin 40. yıl hesabına bağlamadan devam edeyim =) Ne mutlu! Yalan yok, hem mutluyum hem de gururluyum. Ela gibi bir bebeğim olduğu için mutlu, o bebeği güzelce büyütebildiğim,…

Anneliğimin 8. ayı

Derin bir nefes aldım bu ay. Sorun diye adlandırdığım şeyler çözüldüğünden değil, ben koyverdim. Saldım bu ay. Takip edenler bilir. Ela memede uyuyor birkaç aydır (birkaç ay olmuş bile inanamıyorum!) Yani bütün uykusunu memede uyumuyor, memede uykuya dalıyor. Sonra yerine koyuyorum.  Bir ara müjdeli bir yazı yazmıştım Ela memede uyumayı bıraktı galiba diye, o iş…

Anneliğimin 7. ayı

”Ben bu deliğe nasıl düştüm? Ben bunu bile bile nasıl yaptım?”

Anneliğimin yedinci, insanlığımın 2342992742. ayında kafamı en çok bu sorulara taktım.

Bahsettiğim şey, kimilerine göre dert bile sayılmayan, kimilerinin arayıp da bulamadığı, benimse kaçmak istediğim, bebeği memede uyutma idi.

Anneliğimin 2. ayı

Evde bir bebek olalı, içimden insan çıkalı 1 ay olmuş, bitmiş bile. Bu sürede 19 gün emmeyen Ela emmiş, eve bir miktar huzur gelmiş. Ama gaz da hiç beklemeden ortaya çıkmış. Bu havalar hep dün gece bebek gazsız uyudu diye 🙂 Evde bir bebek olunca, insan ‘oha ya ben bu konuda hiçbir şey bilmiyorum!’ hissini…

Anneliğimin 5. ayı

Bu ay, gelecek kaygılarım arttı. Bu bebe bir yandan büyürken bir yandan da elim ekmek tutsun ki hiç sırtı yere gelmesin diyorum. Kafam sürekli işlere gidiyor. Hayır hiç sıkılmadım. Bütün gün sahilde yürüyüş yapıp Ela’yla ilgilenmek, arada eş dostla buluşmak çok güzel. Biraz yorucu da olsa tatil gibi. Özellikle gündüzler şahane. Ama kafam sürekli beni…

Anneliğimin 3. ayı

Bu ay son dönemeç ayı. Bu ay, Ela’nın anne karnından dış dünyaya geçişini yavaş yavaş tamamladığı ay. Odadaki cisimleri, tavandaki avizeyi dakikalarca incelediği, güldüğü, kıkırdadığı, minicik bir insan olarak daha da çok hayatımıza işlediği ay. Doğduğu zamanki Çengelköy salatalığı çıtırlığından hafifi bir kavun yavrusuna geçtiği, sulandığı ay. Ben bu ay artık sık sık Ela ile…