Bilmeden yaşıyoruz belki bazen?

Hayat bir gündür, o da bugündür demişler ya. Ben bunu çok unutuyorum. Sanki her an “ohoo istersek bir daha yaşanabilir” gibi geliyor. Teyzemlerin maç izlemeye bize gelmesi, çocukken anneanneme okey oynamaya gelen arkadaşları, yazları 3 ay Olympos’ta pansiyonda çalışmalarım, bayramlarda Ereğli, haftasonları arkadaşlarla gidilen gezmeler. Sanki hep “zamanı gelince yine yapılır” zannedilen şeyler. Çocukken çoğu…